Sinds kort volg ik (weer) balletlessen ter verbetering van mijn houding. Niet geheel onbelangrijk wanneer je regelmatig presenteert. In het kader van de feestdagen had de balletdocent een speciale kerstworkshop georganiseerd. Dus daar stond ik in de balletzaal, tussen vrouwen van allerlei leeftijden, volledig in het zwart, met een rood accent als knipoog naar het seizoen. De sfeer was verwachtingsvol, de zaal vol lichtjes en het tempo lag hoog. Omdat we blijkbaar moeilijk keken, moedigde de docent ons aan om niet te blijven hangen in het hoofd, maar te vertrouwen op het lijf en mee te bewegen met de muziek.

Precies zoals je bij een presentatie meebeweegt met het publiek.

Begrijp me niet verkeerd: voorbereiding is belangrijk. Het bedenken van de opbouw van je verhaal, je boodschap structureren; het zorgt voor een heldere lijn. Maar zodra je op het podium staat, vraagt het publiek om méér dan alleen een goed verhaal. Het vraagt om aanwezigheid, om verbinding en om het lef om mee te bewegen met wat er ontstaat.

Net als tijdens een dans gaat het niet om perfecte passen, maar om het gevoel en de energie die je samen creëert. Alleen de techniek volgen maakt het statisch. Alleen je PowerPoint afwerken of je tekst opdreunen zorgt dat je publiek afhaakt. Presenteren vraagt om flexibiliteit, aandacht en het vermogen om te schakelen als de situatie daarom vraagt.

Kijk wat er leeft in de zaal, speel in op reacties en beweeg mee met de energie. Zo ontstaat er ruimte voor echte verbinding en blijft je boodschap hangen.